آیا فرش ماشینی ترکیه واقعاً از فرش ایران باکیفیتتر است؟ یا تولیدکنندگان ترک چیزی را بهتر از ما فهمیدهاند که هنوز در صنعت فرش ایران جدی گرفته نمیشود؟
واقعیت این است که رقابت در بازار جهانی فرش دیگر فقط بر سر شانه، تراکم، کیفیت بافت و قیمت نیست. امروز شناخت سلیقه مشتری، طراحی متناسب با بازار مقصد، شبکه توزیع و بازاریابی حرفهای نقشی تعیینکننده دارند.
شهاب هجری، مدیرعامل شرکت DEKO121 در هامبورگ، در گفتوگو با مجله نساجی کهن به یکی از ضعفهای مهم صنعت فرش ماشینی ایران اشاره میکند: فاصله میان تولیدکنندگان و بازار مصرف.
به گفته او، تولیدکنندگان ترکیه ارتباط گستردهتری با طراحان، نمایشگاههای بینالمللی و شبکههای فروش دارند. این ارتباط به آنها کمک میکند تغییرات سلیقه مشتری اروپایی را سریعتر شناسایی کرده و در طراحی و رنگبندی محصولات خود اعمال کنند.
در مقابل، بسیاری از طراحان و تولیدکنندگان ایرانی فرصت محدودی برای حضور مستقیم در بازارهای خارجی دارند.
نکته مهم اینجاست که مشتری اروپایی الزاماً به دنبال فرش ۱۵۰۰ شانه و بالاترین تراکم نیست!
در بخشهایی از بازار اروپا، طرحهای مینیمال، رنگهای آرام، هماهنگی با دکوراسیون و دسترسی آسان به محصول اهمیت بیشتری دارند.
ترکیه همچنین از مزیتهای گمرکی، حملونقل آسانتر و شبکههای توزیع قویتر در اروپا برخوردار است.
صنعت فرش ماشینی ایران توان بالایی در طراحی و تولید دارد، اما تولید محصول باکیفیت بهتنهایی برای موفقیت صادراتی کافی نیست.
شاید زمان آن رسیده که بهجای رقابت صرف بر سر شانه و تراکم، رقابت بر سر شناخت بازار، طراحی و قدرت فروش را جدی بگیریم.